اما می تواند بهانه ای باشد تا قدری عزاداری ها و شور و شعور حسینی مان را خانه تکانی کنیم.

سالهاست که عادت کرده ایم که با شروع ماه محرم در و دیوار شهرمان سیاه پوش ماتم باشد، و امسال که ترس از ویروس، اجتماعاتمان را تهدید می کند، ماتم گرفته ایم که ماتم را چگونه برگزار کنیم؟!

ولی گذری به حقیقت واقعه عاشورا و فلسفه عزاداری، هم می تواند ما را از عادات کلیشه ای و قالبی هرساله برهاند و هم آیین هرساله مان را از خرافات و سنتهای بی پایه رهایی بخشد

به راستی قیام امام حسین(ع) برای چه انجام شد؟

فلسفه زنده نگه داشتن قیام امام چیست؟

شاید بعضی ها مان همه جزئیات کشته شدن یاران را از تیر سه شعبه گلوی علی اصغر تا نشستن شمر روی سینه امام از بر شده ایم اما هیچ وقت نشنیده ایم امام چرا خارج شد و چرا جنگید و چرا به شهادت رسید

و اصلاً چرا ما باید هر ساله یادآور قیام او باشیم و برایش عزا به پا کنیم

و مهم تر از همه اینکه آیا وظیفه امسالمان با سالهای دیگر متفاوت است؟

آیا ادا کردن وظیفه در باب این واقعه جانگداز و زنده نگاه داشتن حقیقت عاشورا نیازمند اجتماع و سینه زنی و اشک و اِطعام است؟

و مسأله دیگر اینکه آیا زمانی که در حال عزاداری و سینه زنی هستیم جناب ویروس برای ورود به دستگاه تنفسی ما اذن دخول می گیرد و وارد نمی شود؟

و آیا چون باور داریم که امام حسین(ع) مظهر شفاست پس محفلی که به نام امام حسین(ع) برگزار می شود قادر نخواهد بود کسی را به بیماری مبتلا کند؟

و ….

اینها سؤالاتی است که می تواند ذهن ما را درگیر کند و شاید امسال به بهانه عزاداری کرونایی قدری عمیق تر به آن بیندیشیم!

 #روایت_نویسی #قصه_زندگی #ادامه_تحصیل #طلاق #تحصیلات #جدایی #روایت‌های_اتوبوسی #ایستگاه_بین_راهی
خَيرُ الرِّجالِ مِن اُمَّتىَ الَّذينَ لا يَتَطاوَلُونَ عَلى أَهليهِم و َيَحِنُّونَ عَلَيهِم و َلا يَظلِمُونَهُم؛

بهترين مردان امّت من كسانى هستند كه نسبت به خانواده خود خشن نباشند و اهانت نكنند و دلسوزشان باشند و به آنان ظلم نكنند.
مكارم الأخلاق ص 21۶
https://anardane.kowsarblog.ir/

باور مردم به خطر ویروس و اهمیت حفظ جان و سلامت، باعث شد که پزشکان ما مرجع و مورد پذیرش قرار بگیرند به گونه ای که ولایت علمی آنها توسط بسیاری از مردم امروز پذیرفته شود.

و این نتیجه ولایت همراه با شناخت و باور است.

اما حقیقتاً نمی توان از مردم عصر امیرالمؤمنین که گاه مهم ترین سؤال زندگی شان تعداد موهای سرشان بود، توقع داشت که عظمتی چون علی(ع) را بشناسند و ولایت او را با شناخت و معرفت بپذیرند

و بسیار بودند آنها که تنها به سبب پیروی از اکثریت و فضای احساسی مدح علی(ع) گفتند اما یک قرآن سر نیزه توانست آنان را به کشتن علی(ع) راضی کند!

اما امروز:

ولایتی که تقلیدی و اجباری و احساسی باشد، تنها به مدح شعاری و قالبی مولایش اکتفا خواهد کرد و هرگز سیره و رفتار مولا در زندگی او وارد نخواهد شد و تنها مانند اسلامی است که « وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإيمانُ‏ في‏ قُلُوبِكُم‏»

و اینجاست که عموماً ولایتمداران فراموش می کنند که عدالت زیر بنای ولایت است و ولایت وسیله ای است برای وحدت امت!

و طبیعی است که چنین ولایتی نه تنها به هدف و آرمان حقیقی خود نخواهد رسید بلکه گاه حرکت در جهت عکس آرمان ولایت را نیز سرعت می بخشد

پس باور کنیم که تا ندانیم و نفهمیم که توصیه پزشکان به شستن و ضد عفونی دستها برای چیست، هرگز پذیرش تقلیدی سخن آنها و پذیرش ولایت و مدح و ثنای آنان سلامت ما را تأمین نخواهد کرد.

سالهاست که تصورکرده ایم دینداری یعنی عزاداری و زیارت و مسجد و نماز جمعه و جماعت!

 اما گاهی یک ویروس کوچک می آید تا به ما بیاموزد :

نه امام و زیارت و شفای ما وابسته به حرم و ضریح و گنبد و بارگاه است

و نه پرستش و بندگی ما وابسته به مسجد و جماعات!

و گاهی یک ویروس کوچک می آید تا دینداری ما  را از جمع به فرد و از ظاهر به باطن و از سطح به عمق بکشاند!

 و انگار تازه یاد می گیریم اولویت دین با حقوق مردم است نه مناسک و آداب ظاهری!

و تازه باور می کنیم که حقیقت دین برای انسان است چرا که اگر انسانی بر روی زمین نبود هیچ دین و کتاب و پیامبری برایش نازل نمی شد.

و یاد می گیریم رضایت خدا در احترام به انسانها و رعایت حقوق آنهاست!

اصلاً خداوند منزه تر از آن است که رضایتش وابسته به عبادات و مناسک ما باشد

 إلَهِي تَقَدَّسَ رِضَاكَ أَنْ يَكُونَ لَهُ عِلَّهٌ مِنْكَ فَكَيْفَ يَكُونُ لَهُ عِلَّهٌ مِنِّي

خدايا خشنودي تو منزّه است از اينكه علّتي از جانب تو داشته باشد،پس چگونه ممكن است براي آن علّتي از ناحيه من بوده باشد؟

 دعای امام حسین(ع) در روز عرفه

 و اینجاست که در نهایت در می یابیم که برای رضایتش  گاهی لازم است بخشی از آداب و مناسک خود را برای حفظ حقوق بندگانش «قربانی» کنیم

 عید قربان مبارک

هر آدمی خواسته هایی دارد که ناچار است از برخی از آنها چشم بپوشد و با آنها مبارزه کند که این خواسته ها در هر آدمی نسبت به دیگری متفاوت است.

اما گاهی همه پیروان یک دین تصمیم می گیرند که در یک زمان خاص با یک خواسته مشترک خود مبارزه کنند.

و جالب است که این وحدت کار مبارزه را بسیار ساده می کند.

دیگر کسی به آنها غذا تعارف نمی کند و انتظار پذیرایی ندارد.

حالا یک ماه از آن مبارزه همگانی گذشته و جهادگران تصمیم می گیرند پایان تلاششان را بازهم با هم و با همراهی همدیگر جشن بگیرند!

هرچند هرکدام برای تلاش خود انتظار پاداش ویژه ای دارد.

اما بازهم تصمیم می گیرند که در پایان عبادتشان همه باهم دست به دعا بردارند و برای خواسته های مشترک همگانی دعا کنند.

اما چه دعایی؟!

چه چیزی می تواند خواسته های مشترک همه روزه داران را تأمین کند؟

 اینجاست که بازهم همه تصمیم می گیرند به مرشد و آموزگار آیینشان نگاه کنند و دعایشان را هم از او بیاموزند

و مجموعه خیراتی را طلب کنند که الگو و اسوه همیشگی شان در همه عمر داشته است!

عید فطر مبارک

آن وقت یک ویروس کوچک میکروسکوپی می تواند به راحتی آن را تعطیل و متوقف کند،

اما اگر قالبها را کنار بگذاری و به سراغ محتوا بروی، روز قدس مصداقی برای مبارزه  با هرگونه ظلم و تجاوز است و فرقی نمی کند که :

این ظلم از سوی کدام دین و کدام ملت باشد،

مظلومین چه باورها و اعتقاداتی داشته باشند.

ظلم و تجاوز به سرزمین باشد یا به آزادی و اختیار و انتخاب انسانها

تسلط ظالمانه، بر زمین خاکی باشد یا بر فرهنگ و عقیده و بیان آدمیان

اهمیتی ندارد که این ظلم با نام خاورمیانه و اسرائیل بزرگ صورت گرفته باشد یا به نام دین و انقلاب و ولایت و حقوق بشر

و تفاوتی ندارد که این ظلم از جانب حاکمان صهیونیست به مردم فلسطین باشد یا حاکمان یک کشور بر مردم خودش

و در نهایت :

مهم نیست که این ظلم از جانب اعضاء حزب صهیون بر مردم فلسطین باشد، یا از جانب من و تو بر خانواده و دوست و همسایه و هم شهری نزدیک خودمان!

مراقب باشیم که هرکدام از ما اسرائیلی درون خود داریم که اگر از صفحه فطرتمان محو نشود، می تواند به حق انتخاب و اختیار و آزادی و آرامش دیگران تجاوز کند!

روز قدس مبارک

اما اگر درس را با علاقه انتخاب کرده باشی، تصمیمت این است که آن را خوب یاد بگیری و بفهمی و طوری با گوش و خونت آمیخته شود که بتوانی همه سؤالات مرتبط با آن درس را پاسخ دهی.

حالا این ماجرای دعاهای ماست.

دعا خلاصه زندگی ماست و تقدیر شب قدر، نه فقط انتخاب مقدرات یک شب، بلکه انتخاب مسیر زندگی است و تجربه ثابت کرده که گاه یک تصمیم درست یا نادرست می تواند مسیر زندگی ما را تغییر دهد.

اگر قرار است دعا را مثل یک انتخاب واحد درسی صرفاً بخوانیم که فقط نمره قبولی بگیریم، کافی است که چند دعا را حفظ کنیم و بر زبان بیاوریم و عبور کنیم

اما اگر قرار است آن دعا انتخاب مسیر زندگی ما باشد، باید چیزی را بخواهیم که واقعاً می خواهیم!

آنچه را بر زبان جاری کنیم که سالهاست برایش تلاش کرده ایم و حاضریم برای بدست آوردنش هزینه کنیم و امتحان بدهیم.

 و شاید لازم است که خود را بیشتر بشناسیم و ببینیم که واقعاً در زندگی چه می خواهیم!

گاهی از میان صفات الهی هم یکی برجسته می شودو در کنار اصول دین می نشیند

انگار قرار بوده این صفت در جوشن کبیر هم با فونت درشت تری نوشته شود!

اصلاً چرا باید شب قدر شب خداحافظی با علی(ع) باشد؟

یک شب علی(ع) برای همه زمینیان و چسبندگان به زمین تمام می شود:

مهربانی اش، شجاعتش، خیرخواهی اش، علمش، قدرتش، معرفتش و . . .
و همه اینها به خاطر آن بود که گروهی تاب عدالتش را نداشتند!

و گرنه کدام انسانی است که تاب مهربانی علی(ع) را نداشته باشد؟
کدام مردی است که شجاعت علی(ع) را تحسین نکند؟
مگر می شود کسی تواضع و فروتنی علی(ع) را نستاید؟

اما . . .
وقتی نتوانی عدالت علی(ع) را تحمل کنی، با یک ضربه شمشیر همه عالم را از مهربانی و صداقت و علم و قدرت و معرفت و شجاعت و دیگر صفات علی(ع) هم محروم می کنی!

و امروز هم کسانی ما را از ظهور عدالت محروم کرده اند که تاب عدالت را نداشته اند.

و اینجاست که در می یابی اگر امروز تمرین عدالت نکنی و خودت عادل نشوی نه ظهور عدالت را تحمل می کنی و نه حکومت عدل مهدوی را.

و امشب شب درخواست عدالت است!

#شب_قدر